Gül kurusu gibi
Önceden bir gül kurusu gibi güzeldik...
Bir gül kurusu gibi sevildik...
Bir gül kurusu gibi ilgi gördük...
Bir gül kurusu gibi aldandık hayata...
Bir gül kurusu gibi bitmeyecek sandık...
Bir gül kurusu gibi kalıcı sandık güzelliği...
Bir gül kurusu gibi yanıldık...
Bir gül kurusu gibi kuruduk, değişti rengimiz...
Bir gül kurusu gibi terkedildik...
Bir gül kurusu gibi ayrıldık dalımızdan...
Bir gül kurusu gibi düştük yere...
Bir gül kurusu gibi yalnız kaldık...
Ve bir gül kurusu gibi yok olup gittik...
Sevmediler değişimi, değişen görünümü ve değişen hayatımızı. Aslında değişen değil de olgunlaşan bizi sevmediler.
Gözlerine inandılar hep gördüklerinin herşey olmadığını bilmiyorlardı.
Tamamen değiştik sandılar.
Ama kokumuz hep aynıydı bir gül kurusu gibi...
Bilemediler...
Göremediler...
Anlayamadılar...
Biz de anlatmadık. Sessiz kaldık bir gül kurusu gibi...
